رهبر من نور چشمان من است / عشق او آیین و ایمان من است

ذوالفقار حیدری در دست او / طاعتش میثاق و پیمان من است

سیدی از نسل پاك فاطمه / هم ز نسل شیر یزدان من است

در ولایت وارث آل نبی / جانشینی از امامان من است

همچو مه تابد به قلب شیعیا ن / نائب خورشید پنهان من است

در هدایت سوی حق آرد مر ا / این هدایت سمت قرآن من است

دوستانش دوست می دارم همی / دشمن او دشمن جان من است

آنكه مهر او ندارد در وجو د / بی گمان همكیش نادان من است

در سخن چون ابر می بارد به دل / در كویر خشك باران من است

در حضورش موج دریا دیده ام / در كلامش راحت جان من است

در نگاهش غرق دریا می شو م / واژه هایش در و مرجان من است

قلب تارم را صفایی می دهد / جامع فكر پریشان من است

من مرید آن دل وارسته ام / او مراد و پیر عرفان من است

بوی یوسف می دهد پیراهنش / گرچه خودیعقوب كنعان من است

من چو بلبل او چو باغ پر زگل / من چوبرگ او سرو بستان من است

آرزوی دیدنش دارم به دل / در فراقش شهر زندان من است

ای خوش آن روزی كه بینم رهبرم / ساعتی در خانه مهمان من است

هرگز ای یاران دعایش می كنید / شب نمازش ذكر یاران من است

روی خوبش با دو چشمت دیده ای / چهره اش چون ماه تابان من است

غرق دریای تهاجم را چه غم / ناجی كشتی ز طوفان من است

گر چه دشمن نقشه ها دارد بسی / حامی او حی سبحان من است

در امانت او ‹‹ امین ›› انقلا ب / در شجاعت شیر میدان من است

راه او باشد ره پیر خمین (ره) / رهرو راه شهیدان من است

افتخار ما بود ‹‹ سید علی ››/ سرور من جان جانان من است

چون فقیه وعالم است ودین شناس / مرجع تقلید دوران من است

روز ششم ماه تیر از سال شصت / رهبرم جانباز ایران من است

ای خداوندا نگهدارش تو با ش / چون دعای او نگهبان من است

شعر امروزم كه وصف رهبر است / بهترین اشعار دیوان من است

پیروانش نی به پاكستان و هند / درفلسطین است و لبنان من است

گوئیا مهدی(عج) چنین گوید كه او / بهترین اصحاب و یاران من است

درپی سوء استفاده عده‌ای فرصت‌طلب از اعتراضات  گروهی از مردم ایران به  برخی مشکلات اقتصادی، مقامات متعدد دولت و کنگره آمریکا از این اغتشاشات حمایت کردند.

شامگاه جمعه «تام کاتن» سناتور ضد ایرانی در اولین واکنش مقامات آمریکایی به اغتشاشات در برخی شهرهای ایران، با صدور بیانیه‌ای مدعی شد: «حتی با اینکه میلیاردها دلار از لغو تحریم‌ها درپی توافق هسته‌ای، عایدی ایران شد، اما بازهم آنها (مسئولان) نتوانستند نیازهای اساسی مردم خود را برآورده کنند.»

وی در ادامه ادعاهای بی‌پایه و اساس خود، کمک ایران به مردم جنگ‌زده سوریه، عراق، یمن و همچنین حمایت از صلح و ثبات در لبنان را عامل کمبودهای اقتصادی دانست.

این سناتور ضد ایرانی، که روابط نزدیکی با گروهک تروریستی منافقین دارد، در پایان علنا حمایت خود و آمریکا از این اعتراضات را اعلام کرد. وی به شدت از سیاست‌های دولت دونالد ترامپ در خصوص توافق هسته‌ای ایران و 1+5 نیز حمایت می‌کند.

«مایک گالاگر» عضو مجلس نمایندگان آمریکا از ایالت ویسکانزین هم طی توئیتی ضمن تایید رسمی حمایت از فتنه سال 1388 در ایران، تاکید کرد: «ما نباید این اشتباه رو دوباره تکرار کنیم. کسانی که می‌خواهند به نظام ایران پایان دهند، به چیزی بیشتر از آرزوی موفقیت نیاز دارند. آنها به کمک ما نیاز دارند.»

سناتور «جان مک‌کین» رئیس کمیته خدمات مسلح مجلس سنای آمریکا در صفحه توئیتر خود با به اشتراک گذاشتن مقالات ضد ایرانی درباره اغتشاشات اخیر، در توئیتر خود بر حمایت آمریکا از اغتشاشگران تاکید کرد.

«مایک کلی» عضو مجلس نمایندگان آمریکا از ایالت پنسیلوانیا نیز با اشاره به حمایت دونالد ترامپ از اغتشاشات ایران، گفت آمریکا در کنار اغتشاشگران ایستاده و دوست آنهاست.

«سارا سندرز» سخنگوی کاخ‌سفید بامداد یکشنبه در پیام توئیتری با بیان اینکه آمریکا در کنار اغتشاشگران ایستاده، تهدید کرد: روزهای چشم‌پوشی آمریکا از سرکوبگیری در ایران به پایان رسیده است

در حالی که هنوز واکنش رسمی از سوی مقامات دیگر کشورها منتشر نشده اما رسانه‌ها و فعالان خبری برخی کشورهای عربی از جمله عربستان سعودی، از وقوع این اغتشاشات ابراز خرسندی کرده و خواستار حمایت از آن شدند.

حضرت آیت الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی ظهر امروز (سه‌شنبه) در دیدار هفتگی با تعدادی از خانواده‌های معظم شهیدان، عزت و امنیت و پیشرفت ملت ایران را مدیون فداکاری و از جان‌گذشتگی شهدا دانستند و با اشاره به حوادث اخیر و تلاش دشمنان برای ضربه‌زدن به نظام اسلامی، گفتند: آنچه که مانع دشمن و اعمال دشمنیِ اوست، وجود روح شجاعت، فداکاری و ایمان در ملت است.
حضرت آیت الله خامنه‌ای با اشاره به این واقعیت که دشمن همواره منتظر فرصت و رخنه برای ورود و ضربه‌زدن به ملت ایران بوده است، افزودند: در قضایای چند روز اخیر، دشمنان ایران با ابزارهای گوناگونِ در اختیارشان از جمله پول، سلاح، سیاست و دستگاه امنیتی هم‌پیمان شدند تا برای نظام اسلامی مشکل ایجاد کنند.
ایشان گفتند: من در خصوص این قضایا حرف‌هایی دارم و در وقت آن با مردم عزیزمان سخن خواهم گفت.
رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به نقش مهم روحیه شجاعت و فداکاری در جلوگیری از اِعمال دشمنیِ دشمنان، شهیدان را نمونه کامل این روحیه و مجاهدت خواندند و افزودند: ملت ایران تا ابد مدیون شهیدان عزیزی است که دل از خانه و خانواده خود کندند و در مقابل دشمن خبیثی سینه سپر کردند که مورد حمایت غرب و شرق و ارتجاع منطقه بود.
حضرت آیت الله خامنه‌ای وضع تأسف‌بار برخی کشورهای منطقه غرب آسیا و شمال افریقا را یادآور شدند و گفتند: اگر در جنگ تحمیلی پای دشمن بعثی به کشور باز می‌شد، به هیچ چیز رحم نمی‌کردند و وضعی به مراتب بدتر از وضعیت امروز لیبی و سوریه، برای ایران بوجود می‌آمد.
ایشان با تجلیل از خانواده‌های شهدا، افزودند: ارزش کار پدران و مادران شهدا و شجاعت و فداکاری آنان کمتر از جوانان شهیدشان نیست و حق بزرگی بر کشور دارند.

حضرت آیت الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی امشب (سه‌شنبه) در جلسه‌ای با حضور رؤسای قوای سه‌گانه و تنی چند از مسئولان کشور با ابراز تأسف عمیق از حادثه بسیار تلخ زلزله کرمانشاه و با تقدیر از حضور مسئولان در مناطق زلزله‌زده و همدردی با مردم تأکید کردند: این همدردی‌ها باید در عرصه عمل و کمک به مردم با قوت ادامه پیدا کند تا از مشکلات و رنج مردم بکاهد.
حضرت آیت الله خامنه‌ای با اشاره به دادغدار شدن مردم کرمانشاه در این حادثه گفتند: ما در این غم با مردم دلاور و مرزبانان دلیر استان کرمانشاه شریک هستیم.
رهبر انقلاب اسلامی افزودند: مصیبت و فقدان عزیزان تلخ و سخت است اما امیدواریم خداوند متعال سکینه و آرامش خود را بر دلهای خانواده‌های داغدار نازل، و چشمان آنان را به لطف و رحمت خود روشن کند.
ایشان، جاری‌شدن خون محبت و همیاری در رگهای جامعه اسلامی را از تأثیرات اینگونه حوادث دانستند و گفتند: این حوادث همه را به حضور در صحنه‌های همیاری وارد می‌کند و امیدواریم در اثر این محبت و برادری، برکات الهی شامل حال مردم دلاورِ سرزمین پهلوان‌پرور کرمانشاه و همه ملت ایران شود.
حضرت آیت الله خامنه‌ای، حادثه تلخ اخیر را آزمایشی الهی و میدانی برای ادای وظیفه مسئولان برشمردند و افزودند: در این دو روز مسئولان از جمله رئیس‌جمهور محترم با حضور در میان مردم مصیبت‌زده با آنان همدردی کردند و امیدواریم این همدردی‌ها در عرصه عمل و کمک به مردم نیز با قوت ادامه یابد و از مشکلات و درد و رنج مردم با توجه به هوای سرد و در پیش‌بودن فصل دشوار سرما بکاهد.
در این جلسه، آقای روحانی رئیس‌جمهور نیز با اشاره به تلاش همه دستگاهها در عملیات امداد و نجات و رسیدگی به حال مجروحان و بازماندگان حادثه، گفت: این حادثه برای ما یک امتحان و آزمایش است و از همه دستگاههایی که تلاش کرده و می‌کنند از جمله نیروهای مسلح که بسیار خوب وارد عمل شدند، تشکر می‌کنم.

                                                                                                         هفته نامه خبری افق حوزه،23آبانماه

حضرت آیه الله جوادی آملی بیان داشتند: طب سنتی باید به معنای دقیق کلمه علمی بشود وصرف اینکه فلان گیاه برای درمان فلان بیماری است ،کافی نیست ؛باید بدانیم تامطلبی صددرصد علمی نباشد ،دینی نیز نخواهدبود.

به گزارش خبرگزاری  حوزه این مرجع تقلید،یکم آبان دردیدار محمدحسن طریقت منفردرئیس کمیسیون سلامت مجمع عالی بسیج که دربنیاد بین المللی علوم وحیانی اسرار برگزارشد،بابیان این مطلب که اکثربیماریهای بشر،ریشه درپرخوری وبدخوری دارند،بیان داشتند:پرهیز ازپرخوری وبدخوری که ریشه اکثربیماریهای بشر است،به ادب دینی برمی گردد.دین فرمود تاگرسنه نشدیدغذانخورید وقبل ازسیرشدن دست از غذا بکشید،بنابراین رعایت اینگونه نکات بهداشتی می تواند،خارج ازنظام پزشکی وباارتقای سطح فهم دینی واخلاقی مردم حل شود.ایشان درادامه به مسئله طب سنتی واسلامی اشاره وتاکید کردند:طب سنتی باید به معنای دقیق کلمه علمی بشودوصرف اینکه فلان گیاه برای درمان فلان بیماری است ،کافی نیست ؛باید بدانیم تامطلبی صددرصد علمی نباشد ،دینی نیز نخواهدبود.

معظم له خاطرنشان کردند:دینی بودن علم ،به دینی بودن موضوع علم است لذا معیار دینی بودن طب به طبیب وبیماری وبیمارنیست،بلکه به فهم دقیق وعمیق موضوع ومسئله ابنا وابدان است. اگربفهمیم وباور کنیم که موضوع علم طب،فعل خداست قطعا این علم دینی خواهدبودحتی اگرپزشک وبیمار ،مسلمان نباشد.

این مرجع تقلید درپایان باتاکید برای اینکه طبیب باید بداندکه تاجرنیست وبیمار یک “انسان” است که موجوددی ابدی است ،ابرازداشتند:طبیب باید بخش مهمی ازعلم خودرا ازاخلاق بگیردوصرفا به آزمایشگاه موش وعلم تجربی تکیه نکند وتابیماری بیمار برای وی ثابت نشد ،نسخه تجویزنکندچراکه اگرپزشکی بدون شناخت بیماری وازروی آزمون وخطا داروتجویز کند ضامن خواهدبود،پزشکی که نتوانست بیماری را تشخیص دهد،بایدبگوید:من بیماری تورا نفهمیدم وبیماررابه طبیب دیگر ارجاع بدهد؛این می شود طب اسلامی.

                                                      ************************************************

                                                                                                         هفته نامه خبری افق حوزه، ش530، 8آبان

الفتاوى الهندیه معروف به فتاوى العالم‌گیرى و غیاثیه بسنده مى کنیم. در فتاوى الهندیه چنین آمده است: «ویکره النوح و الصیاح و شق الجیوب فى الجنازه ومنزل المیت فأمّا البکاء من غیر رفع الصوت فلا بأس و الصبر افضل»؛ (1) در تشییع جنازه و در منزل میت نوحه، گریه، شیون و پاره کردن گریبان مکروه است اما گریه بدون فریاد اشکالى ندارد؛ ولى صبر و شکیبایى بهتر است.

 در جاى دیگر مى‌نویسد: «اما النوح العالى فلا یجوز والبکاء مع رقة القلب فلا بأس به و یکره للرجال تسوید الثیاب و تمزیقها للتعزیة ولا بأس بالتسوید للنساء واما تسوید الخدود والایدى و شق الجیوب و خدش الوجوه و نشر الشعور و نشرالتراب على الرؤس و الضرب على الفخذو الصدر و ایفاء النار على القبور فمن رسوم الجاهلیة والباطل و الغرور»؛ (2) گریه و نوحه بلند روا نیست، اما گریه‌اى که از سوز قلب باشد، مانعى ندارد. لباس سیاه براى مردان مکروه است ولى براى خانم‌ها اشکالى ندارد. سیاه کردن گونه‌ها و دست‌ها، پاره کردن گریبان، زخمى کردن صورت، پریشان کردن موى، ریختن خاک بر سر، زدن بر سینه و ران و روشن کردن آتش بر سر قبرها، از رسومات دوران جاهلیت بوده و باطل است.

در فتاوى غیاثیه آمده است: «یکره النوح و الصیاح لنهى النبى صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و البکاء لابأس به کما روى ان النبى صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم بکى على ابنه ابراهیم»؛ (3) شیون، زارى و فریاد زدن مکروه است و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم از آن جلوگیرى فرموده است اما گریه اشکالى ندارد زیرا روایت است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم در مرگ فرزندش ابراهیم گریست.

فقهاى اهل‌سنت گریه بدون فریاد زدن را مباح دانسته‌اند اما گریه با صوت در بین ایشان محل اختلاف است. حاصل آن‌که شافعیه و حنابله بر این باورند که چنین گریه‌اى اشکال ندارد اما مالکیه و حنفیه اجازه آن را نمى‌دهند.

عبدالرحمان الجزیرى مى‌گوید: «یحرم البکاء على المیت برفع الصوت و الصیاح عند المالکیه و الحنفیه، و قال الشافعیه و الحنابله انه مباح اما هطل الدموع بدون صیاح فانه مباح باتفاق»؛ (4) از دید مالکیه و حنفیه گریه با صدا و فریاد زدن حرام است اما از نظر شافعیه و حنبلی‌ها مباح و رواست، چنان‌که اشک ریختن بدون صدا به اتفاق علما مباح است.

 سُبکى از محققان اهل‌سنت مى‌گوید: «اگر گریه براى دل‌سوختن بر میت و ترس از عذاب خداوند باشد کراهت ندارد، اما اگر براى جزع و تسلیم نشدن در برابر قضاى الهى باشد مکروه و یا حرام است. این حکم در صورتى است که گریه با صدا باشد اما بدون صدا هیچ اشکالى ندارد». از روایات چنین به‌دست مى‌آید که گریه پیش از مرگ جایز است؛ چنان‌که پس از مرگ نیز مى باشد زیرا پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نزد قبر یکى از دخترانشان گریه کردند و هم‌چنین در زیارت قبر مادر بزرگوارشان آمنه همراه اصحاب گریستند. (5)

▪ عزادارى از دیدگاه علماى شیعه:

از دید فقهاى شیعه جزع و نوحه‌سرایى به باطل و دروغ، پاره کردن گریبان و برخى اعمال دیگرى که یادآورى مى‌شود مکروه است.

مرحوم صاحب جواهر مى‌نویسد: «لاریب فى الجواز البکاء على المیت نصاً و فتوى الاخبار التى لا تقصر عن التواتر معنى من بکاء النبى صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم على حمزه و ابراهیم و غیرهما و فاطمه سلام‌الله‌علیها على ابیها و اختها و على‌بن الحسین على ابیه حتى عدّوه و فاطمه من البکائین الاربعة»؛ (6) شکى نیست که گریه بر میت به خاطر روایات متعددى که به حد تواتر معنوى رسیده و فتاواى فقها جایز است و آن روایات عبارت است از گریه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم بر حمزه سیدالشهدا و فرزندش ابراهیم و غیر آن‌ها؛ هم‌چنین فاطمه سلام‌الله‌علیها بر پدر و خواهرش گریه کرد. امام سجاد بر پدر بزرگوارش گریست؛ به‌گونه‌اى که حضرت فاطمه و امام سجاد از چهار گریه‌کننده معروف گردیدند.

 نوحه‌سرایى در صورتى که همراه با باطل یا دروغ نباشد جایز است و در غیر این صورت اشکال دارد. روایت است که حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها بر پدرش نوحه کرد: «فقالت یا أبتاه من ربه ما أدناه یا ابتاه الى جبرئیل انعاه یا ابتاه أجاب ربا دعاه».

از على علیه‌السلام روایت شده است که حضرت فاطمه یک مشت از خاک قبر پیغمبر برداشت و بر چشمان خود نهاد، آن‌گاه چنین گفت:

ما ذا على المشم تربة احمد *** ان لایشم مدى الزمان غوالى

صبت على مصائب لوانها *** صبت على الایام صرن لیالیا (7)

صاحب جواهر در ادامه مى‌گوید: «همه این موارد گویاى این واقعیت است که ندبه و نوحه‌سرایى براى کسانى که داراى ویژگی‌هاى برجسته‌اند، مانعى ندارد، بلکه مستحب است تا در پرتو این مجالس عزا، فضایل و خوبی‌هاى آنان نشر یابد و دیگران سرمشق و الگو بگیرند». (8)

امام خمینى قدس‌سره مى‌نویسد: «یجوز البکاء على المیت بل قد یستحب عند اشتداد الحزن و لکن لا یقول ما یسخط الرب و؛ (9) گریه کردن بر اموات نه تنها رواست بلکه در هنگام شدت حزن و اندوه مستحب مى‌باشد ولى سخنى که باعث غضب پروردگار شود نگوید. و جایز است نوحه‌سرایى، خواه با شعر یا با نثر؛ اما با این شرط که همراه با دروغ و محرمات دیگر نباشد. هم‌چنین بنابر احتیاط در واى گفتن. و بنا بر احتیاط جایز نیست سیلى زدن به صورت، زخمى کردن، بریدن و کندن موى و فریادى که بیرون از حد اعتدال باشد. هم‌چنین پاره کردن لباس روا نیست؛ جز براى پدر و برادر و در برخى از امور یاد شده نظیر بریدن موى سر توسط خانم‌ها در هنگام مصیبت، کفاره ماه رمضان و در کندن آن، کفاره یمین واجب مى‌شود.

 امام خمینى قدس‌سره در جاى دیگر مى‌نویسد: «ما باید حافظ این سنت‌هاى اسلامى، حافظ این دسته‌جات مبارک اسلامى که در عاشورا، در محرم و صفر، در مواقع مقتضى به راه مى‌افتند تأکید کنیم که بیشتر دنبالش باشند. محرم و صفر است که اسلام را نگه داشته است. فداکارى سیدالشهدا سلام‌الله‌علیه است که اسلام را براى ما زنده نگه داشته است. زنده نگه داشتن عاشورا با همان وضع سنتى خودش از طرف روحانیون، از طرف خطبا، با همان وضع سابق و از طرف توده‌هاى مردم با همان ترتیب سابق که دسته‌جات معظم و منظم، دسته‌جات عزادارى به‌عنوان عزادارى راه مى‌افتاد. باید بدانید که اگر بخواهید نهضت شما محفوظ بماند، باید این سنت‌ها را حفظ کنید؛ البته اگر چنان‌چه یک چیزهاى ناروایى بوده است سابق و دست اشخاص بى‌اطلاع از مسایل اسلام بوده، آن‌ها باید یک قدرى تصفیه بشود، لکن عزادارى به همان وقت خودش باید باقى بماند و گویندگان پس از این‌که مسایل روز را گفتند، روضه را همان‌طور که سابق مى‌خواندند و مرثیه را همان که سابق مى‌خواندند، بخوانند و مردم را مهیا کنند براى فداکارى». (10)

سیدمحمدکاظم یزدى مى‌نویسد: «یجوز البکاء على المیت و لو کان مع الصوت بل قد یکون راجحاً کما اذا کان مسکناً للحزن و حرقة القلب بشرط أن لا یکون منافیاً للرضا بقضاء الله… (11) گریه بر مرده هر چند با صدا همراه باشد جایز است بلکه در صورتى که براى تسکین تألم و سوزدل باشد رحجان دارد البته به این شرط که با رضاى به قضاى الهى منافات نداشته باشد و هم‌چنین گریه همراه با جزع و بی‌تابى نیز جایز است؛ چنان‌که نوحه بر میت همراه با اشعار و غیر آن در صورتى که با ویل و شیون همراه نباشد جایز است گر چه در شب کراهت دارد و جایز نیست زدن صورت، خراشیدن و کندن موى و بلند کردن صدا بیش از حد معمول خلاف احتیاط است.

آیةالله خویى مى‌نویسد «احتیاط واجب آن است که در گریه بر میت صدا را خیلى بلند نکنند.

اگر زن در عزاى میت صورت خود را بخراشد و خونین کند یا موى خود بکند بنا بر احتیاط مستحب، یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را طعام دهد و یا بپوشاند و هم‌چنین اگر در مرگ زن یا فرزند، یقه یا لباس خود را پاره کند». (21)

مرحوم محقق نایینى که از بزرگان و فقهاى معروف معاصر است در پاسخ به پرسش اهل بصره درباره حکم هیئت‌هاى عزادارى مطالب مفیدى به این شرح ایراد فرموده‌اند: «قد توارت علینا برقیاتکم و کتبکم المتضمنه للسؤال عن الحکم المواکب العزائیه و… فها نحن نحرر الجواب عن تلک السؤالات ببیان مسائل. الاولى خروج المواکب العزائیه فى عشرة عاشورا و نحوها الى الطرق و الشوارع مما لاشبهة فى جوازه و رجحانه و کونه من اظهر مصادیق ما یقام به عزاء المظلوم و ایسر الوسائل لتبلیغ الدعوة الحسینیه الى کل قریب و بعید لکن لازم تنزیه هذا الشعار العظیم عما لا یلیق بعبادة مثله من غناء او استعمال آلات اللهو و التدافع فى التقدم و التأخر بین اهل محلتین و لو اتفق شیئى من ذلک فذالک الحرام الواقع فى البین هو المحرم و لا نسرى حرمته الى الموکب العزائى»؛ (13) از شما پرسش‌هاى فراوانى درباره موکب‌هاى عزا که در خیابان‌ها حرکت مى‌کند و… به ما رسیده است که به آن‌ها پاسخ مى‌دهیم. نخست، شکى نیست که حرکت موکب عزا در عاشورا و مانند آن به سوى خیابان‌ها و راه‌ها، جایز است، بلکه رحجان دارد و از آشکارترین مواردى است که به‌واسطه آن عزاى سیدمظلومان بپا داشته مى‌شود و آسان‌ترین وسیله تبلیغ دعوت حسینیه به دور و نزدیک عالم مى‌باشد؛ اما شایسته این شعایر بزرگ آن است که آن‌چه مناسب آن نیست، نظیر غنا و استعمال آلات لهو و رقابت بین دو هیئت در سبقت و تأخر، داخل این شعار بزرگ اسلامى نشود چنان‌چه یکى از این امور پیش آید حرام است ولى حرمتش به عزادارى و حرکت موکب‌ها سرایت نمى‌کند و تنها خود این امور حرام است.

▪ پی‌نوشت‌ها:

1 فتاوى الهندیه فى مذهب الامام ابى‌حنیفه، مولانا الشیخ نظام و جماعة من علماء الهند، ج 1، ص 162.

2 همان.

3 فتواى غیاثیه، ص 45.

4 الفقه على المذاهب الاربعه، عبدالرحمان جزیرى، ج 1، ص 484.

5 ارشاد السارى، ج 2، ص 414، باب قول النبى انا بک لمحزونون.

6 جواهرالکلام، شیخ محمدحسن نجفى، ج 4، ص 364 و مغنى ابن‌قدامة، ج 2، ص 547.

7 همان.

8 همان.

9 تحریرالوسیله، ج 1، کتاب الجنائز.

10 صحیفه نور، ج 9، ص 116.

11 عروة الوثقى، مکروهات دفن.

12 توضیح المسائل، مستحباب دفن.

13 عزادارى از دیدگاه مرجعیت، على ربانى خلخالى.

 منبع: بنیاد فرهنگی امامت
                                                    ********************************************

                                                                                                     (هفته نامه خبری افق حوزه،شماره خبر:)٣٩٤٧٢٣

باز چشم مهربان شهر ما

بوی شبنم، بوی باران می‌دهد

باز از غصه پرستوی دلم

پیش چشم خسته‌ام جان می‌دهد

٭ ٭ ٭

ماه خون است و شهادت باز هم

لاله‌های سرخ بی سر می‌شوند

از میان باغ سبز مصطفی صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم

غنچه‌های تازه پر پر می‌شوند

٭ ٭ ٭

در دل صحرای گرم کربلا

خون گل‌های بهاری جاری است

بلبلی در باغ زاری می کند

در قفس اشک قناری جاری است

٭ ٭ ٭

در میان کوچه‌های شهر ما

اشک می‌ریزند مردم با حسین علیه‌السلام

کاش در آن روز سخت کربلا

با تو بودم، با تو آری یا حسین علیه‌السلام